HOME blog 4 Val d'Anniviers, blog 5 - Besso, Zinal blog 6
Mijn fototoestel heeft moeite met bergfoto's, met het contrast tussen donkere flanken en lichte toppen, met als gevolg dat ik keus heb uit 2 soorten foto's: zwarte bergen met witte toppen, of groene bergen met helemaal geen toppen. Zwitserland, je moet er geweest zijn.
Bovendien meldt mijn toestel deze week wel 1000 keer dat ik een 'normale foto' maak, terwijl ik helemaal geen normale foto's maak. Het zijn juist heel bijzondere foto's. Mijn toestel begrijpt me niet.

Vanaf het punt waarnaar ik op weg ben - dieper in de vallei kan ik niet doordringen op mijn schoenen van 15 euro - zal ik toch zeker eindelijk eens die welbekende Matterhorn een keer moeten kunnen zien. Maar op het verste, hoogste punt aangekomen, zie ik hem niet. Wel kijk ik aan tegen de indrukwekkende Besso. De Besso is eigenlijk veel mooier! Wat maak ik me druk om die vervelende Matterhorn? De Besso steelt vandaag (en eigenlijk de hele week) volkomen de show. Ik geef hem dan ook een welluidend applaus. Eerst is hij daar wat ongevoelig voor maar na een kwartiertje maakt hij alsnog een kleine buiging. Acht bergbeklimmers vallen hierbij te pletter.

Het hotel in Zinal ('La Pointe') heeft de eerste dag een beetje wifi (wat prettig is voor de thuisfrontse berichtgeving), de tweede dag een beetje bierkeus (waar ik in etappes achterkom) en het hele jaar door hebben zij ribbels.
Ribbels? Ja, ribbels. De vloer is van ribbels, de muren zijn van ribbels, de servetten in de eetzaal zijn van ribbels, maar bovenal zijn de handdoeken van ribbels. Na één wandeling merk ik daar nog niet zo veel van. Maar omdat ik (net als kompas of wandelschoenen) ook nooit zonnebrandolie meeneem op vakantie, merk ik daar na de tweede wandeling des te meer van.
Ribbelhandoeken - rare jongens, die Zwitsers. Maar ach, denk ik, ik had nu ook op kantoor kunnen zitten. En nu ben ik hier!

De lunch die ik dagelijks meekrijg wordt een pique-nique genoemd maar bij het hotel is een groepje mensen dat echt gaat picknicken, zij het een stuk later op de dag. Sterker nog, het is al bijna avond als zij bepakt en bezakt met wijn en kaasfondue vertrekken naar een plek hoog in de bergen. Dat is vragen om moeilijkheden. Om 7 uur begint het te regenen, heel hard te regenen. De kaasfondue valt volledig in het water. Dat komt er nu van als je van kaas houdt.
Over kaas gesproken, ook vanavond staat er weer geen kaas op het menu. Wel aardappelpuree in huisstijl, namelijk met ribbels. Zouden ze dan niet zo gek zijn van kaas als ik had gedacht, hier in Zwitserland? Het valt me alleszins mee.

Ik kom er achter dat de Matterhorn - u weet wel, dat is die berg die in de hele wereld bekend is als de Matterhorn - hier zo lekker dicht bij de Matterhorn zelf... niet de Matterhorn heet!! Hij heet de Cervin. Geen wonder dat ik hem niet kan lokaliseren. Hier had de meertaligheid goed van pas gekomen.

Back To Top