HOME blog 10 Val d'Anniviers, blog 11 - terugweg, foto blog 11
Na het diner wil ik alvast meteen maar de laatste hotelbon afrekenen. Geen zin om daar tot morgen mee te wachten. Het blijkt dat ik net een paar francs te weinig heb zodat ik even bij moet pinnen. Het kleinste bedrag wat ik kan pinnen is 50 francs. Nu heb ik natuurlijk weer veel te veel francs over, zodat ik besluit nog maar even in het café van dochterlief een afzakkertje te nemen, op de geslaagde vakantie. Het is er reuze gezellig en als ik later buiten sta, blijk ik precies weer net te weinig te hebben voor de hotelrekening. Morgenochtend dan maar opnieuw bijpinnen.

De laatste ochtend is als elke laatste ochtend. Het is niet anders.
Wel jammer dat ik die beroemde Matterhorn helemaal niet gezien heb, denk ik als ik de bus instap. De bus wordt even later een trein en de trein wordt een ICE. In Basel heb ik ruim een uur over voordat de ICE vertrekt. Dat is nog maar net genoeg. Zo'n ICE is zó lang dat je, waar je er ook naast staat, je nooit kunt zien waar hij begint of eindigt. Zodoende heb je altijd het idee dat je er zo ongeveer in het midden naast staat.
Ik heb een plaatsje in wagon 31. Nu sta ik voor wagon 24. Dus loop ik naar 25, 26, 27... Bij 28 begin ik te twijfelen. Daar verderop zie ik wel degelijk het eind van de trein. Daar gaat nooit meer wagon 31 achter kunnen hangen. En inderdaad, wagon 31 is niet te vinden. De Zwitserse precisie heeft wagon 31 tot en met 39 aan de voorkant gekoppeld. Tientallen Nederlanders zijn net als ik de verkeerde kant op gewandeld, en die tientallen Nederlanders zetten het daarom nu op een drafje om op tijd aan de goede kant uit te komen, hun bagage onhandig hobbelend op nek en schouders. Iedereen is op tijd.
Ik heb nu nog een halve dag voordat ik thuis ben. Een halve dag om de 1000 foto's te bekijken, laat ik daar maar eens aan beginnen. Als ik de allereerste foto terugzie, gemaakt (snel-snel, klik-klik) vanuit mijn hotelkamer in St.Luc, schiet ik onbedaarlijk hard in de lach. Mijn medereizigers weten niet wat er aan de hand is, maar daar, in volle glorie, met de top mooi verlicht in de Zwitserse zon, zie ik waar ik een week naar heb gezocht: de Matterhorn.
De vakantie is volledig geslaagd.

Back To Top