HOME dag 18 Peru 2010 dag 19 - Polly Parrot dag 20

Vandaag is een belangrijke dag. Op vakantie is iedere dag belangrijk, maar vandaag gaan we een van de hoofdattracties zien: Ara’s bij de ‘klei-lik’. Als je niet beter zou weten, zou je denken dat dat een wat kinderlijke Nederlandse aanduiding is voor ara’s die aan klei likken. Waar het woord vandaan komt weet ik niet, maar laat dat nu precies zijn wat het is.

De ochtend gloort als we in het bootje stappen om even verderop onze positie in te nemen. Paul legt het verschil uit tussen ara’s en papegaaien. Is het de kleur, de staart, de grootte? Nee, het zijn de ogen. De ogen van een papegaai zijn altijd ingesloten door een verenkleedje, bij ara’s is een stuk onbedekt wit tot aan de snavel.

De klei-lik is een mineraalrijke grond waar de beestjes graag aan peuzelen. Daar worden of blijven ze groot en sterk van. De rivier slijt de wanden verder en verder af, zo komt steeds nieuwe klei beschikbaar om aan te likken. De reisgids meldt dat er wel honderden vogels elke ochtend zich te goed komen doen.

We zitten klaar maar vooralsnog blijven de vogels hoog in de bomen zitten, vliegen af en toe op, en heen en weer, maar ze peinzen er niet over naar beneden te komen om aan de rivierwand te knagen.

Daar in de verte zitten er een paar. En daar ook, hoog in de boom. En er komt net een hele zwerm over. Heel mooi allemaal, maar niet één vogel gaat zitten op de plek die de reisgids had aangegeven.

Waarschijnlijk hebben de vogels die hele reisgids niet eens doorgebladerd. Of ze hebben misschien bij een ander reisbureau geboekt. In elk geval komen ze niet naar beneden.




Geen tijd om een dutje te doen. Paul neemt ons nog even de jungle in. Intussen ruimen de anderen de tenten op.

Laatste volle dag in Peru. Paul zoekt mooie plaatjes om ons mee op de foto te zetten.


De wandeling neemt hier en daar kruip-door-sluip-door-achtige vormen aan. Bij een zo’n actie valt Paul door een verrotte boom heen, weggevreten door termieten.

Ook leven er mooie schimmels en paddenstoelen op de bodem en op de dode bomen.

Er liggen veertjes op de grond, er zal waarschijnlijk recent een vogel zijn gevangen door een roofdier. De mieren maken de restjes op. De veren blijven liggen. Hier weet Paul een mooie tooi van te maken voor Hannie.

De klei-lik viel tegen, maar toch zien we nog een paar ara’s op redelijke afstand.

Paul geeft ons een jungle-doop, wij zijn koningin en koning van de jungle, voor een dag. Afijn, het is het idee.

Met zijn machete snijdt hij de takken en bladeren op maat, en vlecht er een prachtig hoofddeksel van.



Dit blijft over als de kampeerbenodigdheden weer ingeladen zijn.

Iedereen is klaar voor de terugtocht, behalve Paul en ik. Wij zagen zojuist een kolos van een Stork in de lucht hangen die we eerst op ons gemak wilden bekijken.

Groepsportret van het kampeergezelschap.

Het was een vermoeiende dag, we hebben weinig puf meer en proberen wat slaap in te halen. We schrikken niet meer op van iedere schildpad of reiger.

Gisteren zat er 1 gier aan de dode capybara, vandaag tientallen. Aan tafel, dames, het eten is klaar.

Rustiek vergezicht vanuit de boot.

Enkele gieren drogen hun vleugels. Zeker van de aalscholvers afgekeken.

Een mooie groene hagedis.

Terug in de lodge en onder de klamboe haalt Hannie nog wat slaap in.

Paul geeft me nog een korte rondleiding door een stukje vogelrijk bos. We zien o.a. de Red-Throated (Black) Caracara, Blue-Crowned Motmot, en een Tanager.


Oropendola wevervogel bouwt aan zijn hangende nest.

De gezamenlijke eetzaal, met bovenin een bibliotheek voor de dierenvriend.

De Explorer’s Inn laat uiteraard geen huisdieren toe, behalve die dieren die er al wonen. De Scarlet Macaw is Polly gedoopt. Ze woont hier al jaren. Hier pakt ze een vrucht of een noot om te kraken. Dat valt nog niet mee.

Ze is er wel een kwartier mee bezig. Heel geduldig. Ze ziet ons vast kijken en hopen dat ze de vrucht laat vallen en zorgt er dus goed voor dat haar dat niet gebeurt. Gelukkig heeft ze alle tijd.

Met de ene poot hou je je vast aan een tak, met de andere hou je de noot vast en draait deze heen en weer, om hem aan alle kanten te kraken. Net zo lang tot die eindelijk breekt.

Wat bij ons in de exotische bloemenwinkel staat, groeit hier gewoon in het wild.

Op zondag wordt er gevoetbald. Spelers van de nabijgelegen lodges komen hierheen. Teams worden eventueel aangevuld met toeristen.

De ara’s op een rijtje.


In de biologie-bibliotheek bovenin: Diverse apen, waarvan we er een paar in het wild hebben gezien, brulapen en kapucijnaapjes. Een diversiteit aan vogels. Peru telt na Costa Rica de meeste vogelsoorten.

Op de laatste avondwandeling zie ik meer dan Paul. Misschien beginnen mijn ogen te wennen aan het zaklantaarnlicht. Een boomkikker in een boom.

Op verzoek van de spin gaan we allebei nog even met hem op de foto.

Hij zit net buiten zijn goed gecamoufleerde nest, een soort hangzak aan de bast van de boom.

Op de avondwandeling zien we een bonte verzameling aan spinnen. En zelfs een schorpioen.




Het is gedaan. Een laatste fles bier. Hannie slaapt al. Een mot vergezelt me. Hopelijk valt hij niet in slaap.