HOME dag 14 Peru 2010 dag 15 - Zang en Dans dag 16

We hebben een volle dag om bij te komen in Cusco. Het eerste wat ik doe is mijn schoenen weggooien en mijn voeten meerdere malen wassen. Ik heb nu twee paar schoenen versleten en moet nieuwe kopen.

Het liefst zou ik ook nieuwe voeten kopen, maar die zijn niet verkrijgbaar.
We lopen een straatje in en we lopen een straatje uit.
We nemen echt ons gemak.

Een schoolklasje. Kinderen lopen in uniform, iets wat ik vroeger stom vond en een beetje beledigend, kleinerend, maar waarvan ik nu de functie zie. In uniform is niemand arm of rijk in de klas.

We eten nog maar eens een lekker stukje alpaca en nemen het straatbeeld in.

Peruaans vrouwtje met boedel op de rug.

Peruaans vrouwtje met boedel op de rug.

Uitgestorven in Cusco, in vergelijking met vorige week. Op het Plaza de Armas staat nog een niet te missen kathedraal. Binnen mogen we niet fotograferen. Het is er groot, barstensvol katholieke afbeeldingen, het nodige plastic en bordkarton, en machtig mooi houtsnijwerk. Een bezoek meer dan waard.

De bekende 12-hoekige steen, een symbool van de Incabeschaving. Wat het nu precies symboliseert wordt ons niet duidelijk. Misschien is het alleen maar om aan te tonen dat de Inca’s goed waren in stenen maken.

We hadden in Cusco een vaste plek om 's avonds koffie te drinken, maar die is vanavond dicht. Even verderop zit nog een zaakje. Je breekt je nek over de zaakjes. Ze hebben er van alles en het kost bijna niks. Er passen 2 tafels in, dan is het vol.

We zoeken een speciaal restaurant voor onze laatste avond in Cusco en vinden dat in El Truco, museo restaurant. Er is zang en dans. Mooi. Als we dit keer maar niet mee hoeven te dansen.


De stoelen, de wanden, het plafond, alles is beschilderd of behangen met schilderijen. En de gerechten op de menukaart hebben namen van beroemde kunstwerken. Het ziet er allemaal keurig uit.

De band heeft ongeveer hetzelfde repertoire als de band van vorige week. Ze hebben niet hetzelfde elan. De dansers staan op de gang te blauwbekken en wachten op het volgende nummer om met hun show te beginnen.

Gelukkig eet er een Chinees en een Japans gezelschap in het restaurant, met ook nog een jarige daarbij. Zo worden we niet uitgenodigd mee te dansen.

Een van de danseressen loopt midden in een dans boos weg. Het is onduidelijk of dit bij het uitgebeelde verhaal hoort of dat ze echt boos is. Misschien is er iets mis met haar garderobe.

Ondertussen laten we ons het eten uitstekend smaken. Hannie stort zich andermaal op een avocado.

De ober loopt met armen vol borden en doet zijn best om niet omvergemaaid te worden door het zwierende en zwaaiende dansgezelschap. Bravo.

De Chinezen en Japanners zijn inmiddels vertrokken. Gelukkig houdt de band op tijd op, want wij wilden ook net gaan. En het is wel erg sneu als de laatste twee gasten besluiten te vertrekken terwijl je nog aan het spelen bent.