HOME dag 3 Peru 2010 dag 4 - Chivay dag 5

Vers fruit (1 euro) uit de supermarkt, een goed begin van de dag. Altijd als we dit eten op vakantie nemen we ons voor dit thuis ook te gaan doen. Dat doen we nooit.

Vandaag met de bus uit Arequipa naar Chivay. Peru bestaat voor 10% uit kust, 30% uit bergen en 60% uit jungle. Vandaag zien we vooral bergen.

Vicuñas zijn een lamasoort, in het nationaal reservaat Pampa Cañahuas lopen er tienduizenden rond.

We stoppen om te genieten van een kopje coca-thee. Het smaakt naar een lichte snijbonensoep. Apart is het zeker, maar of het nu ook lekker is...

Indrukwekkende rotsen. Kennelijk heeft hier, op 4 kilometer hoogte, ooit water gestroomd.

De hoogste berg in de omtrek… staat net mijn hoofd ervoor. Er zijn genoeg tussenstopjes, maar aandacht voor vogels is er helaas niet. Er zijn er ook niet zo heel veel, een paar Andesganzen en dergelijke, dat is alles.

De vicuñas grazen en drinken. De Engels-sprekende gids gaf een verhandeling die ons deed duizelen. Er zijn 4 lamasoorten, elke soort heeft ondersoorten. De rest ben ik vergeten.

We stappen uit op Pata Pampa, het hoogste punt van onze reis in Peru, 5 kilometer boven zeeniveau. Sommige mensen kunnen hier last krijgen van hoogteziekte. Veel kleden en kleding te koop, alles van 100% baby-alpaca.

Stoere foto van Hannie. Op de achtergrond water. Het was nu zomer in de bergen, maar toch zag je ook nog hier en daar wat kleine gletsjers, door de stenen nauwelijks zichtbaar weliswaar. Toch gek dat niemand anders het zag, niet eens de gidsen.

Snel een foto nemen voordat er een meisje voor je komt staan met een 100% baby-alpaca onder de arm, die met je op de foto wil voor een paar soles.

In de hotelkamer in Chivay is het nogal fris, we mogen wel een kacheltje huren. Hannie toont de enorme stapel handdoeken die we kregen voor de paar uur dat we hier waren.

Het WK voetbal is in Peru erg belangrijk, al doet Peru niet mee. Nederland wint de wedstrijd tegen Japan.

Buiten het hotel een kunststukje ter ere van de vele wandelaars die Chicay aandoen, een enorme sandaal.

Aan het eind van de middag is er nog net even gelegenheid om de ‘hot springs’ te bezoeken. Het water is dat van lichaamstemperatuur, in scherp contract met de buitentemperatuur, zeker nu de zon al achter de bergen is.

De groep met wie we vandaag hebben gereisd is niet de groep met wie we vanaf morgen de trek zullen lopen. De reisbureaus hebben een geweldig systeem om groepen en groepjes bij elkaar te stoppen, te vervoeren, te laten overnachten, en her en der op de juiste plaats weer af te zetten. Logistiek zit het heel goed in elkaar.

We worden getrakteerd op een maaltijd met muziek en dans. De traditionele muziek is prachtig, gevoelvol en soms ook opzwepend. Het verleidt me zelfs tot de aanschaf van een cd. De dansgroep beeldt tal van vermakelijke jongetje-meisje-verhalen uit.

Ik vind het niet erg om nota bene als eerste uit het publiek gehaald te worden om mee te dansen. Iedereen komt aan de beurt en ik doe het niet eens zo slecht (geloof ik).

Fotomoment. Hannie (in het midden) als reus tussen de kleine Peruaantjes.