HOME dag 1 Peru 2010 dag 2 - Arequipa dag 3

De eerste van 5 binnenlandse vluchten. In- en uitchecken gaat vrij snel. Peru is te groot en bergachtig om 3 weken in de bus te zitten. Als we in Arequipa landen, zien we dat we door bergen omringd zijn. Prachtig. Je bent in Peru trouwens bijna overal door bergen omringd.

“Grupo Dabrowski.” SNP zorgt goed voor ons, we worden overal opgevangen door lokale agenten of taxichauffeurs. Geen zorgen om het volgende hotel te vinden.

Het hotel in Arequipa heeft een mooie tuin om in te luieren. We verkiezen echter om direct de stad te gaan verkennen. Arequipa is met 1 miljoen inwoners de 2e stad van Peru.

Ieder dorp en iedere stad heeft midden in het centrum een ‘Plaza de Armas’, een groot vierkant plein met belangrijke gebouwen en kerken, en bankjes in de zon. Ondanks de vele mensen is er veel rust, in 3 weken tijd horen we 1 keer iemand schreeuwen.

Overal door de stad staan verkopers met limonade, snoep, kranten en sigaretten. De straten zijn erg schoon. Verder is er een opvallende afwezigheid van grote auto’s. De standaard is de Suzuki Alto, zoals de meeste taxi’s.

Ondanks dat er veel voetgangers zijn, merken we dat we altijd ons eigen tempo kunnen lopen. Iedereen houdt rekening met elkaar. Zo ook in het verkeer. De verkeersregels zijn heel simpel: de eerste gaat voor. We zien geen enkel ongeluk of bijna-ongeluk.

De Spanjaarden hebben het katholicisme gebracht, dat massaal wordt aangehangen. Een beetje vreemd is dat wel als je bedenkt dat men zich nog altijd afstammeling van de destijds bijna uitgeroeide Inca’s voelt.

Als toerist val je op in Peru, al was het alleen al door het lengteverschil. Hannie’s elleboog komt ter hoogte van het hoofd van de gemiddelde Peruaan. Traditionele kledij is geen uitzondering; wel wordt die meestal gedragen door mensen die met je op de foto willen voor een paar soles. Eventueel krijg je er een baby-lama bij in je armen gedrukt.

Een parkje in herfstkleuren. De bloeitijd is helaas voorbij, maar we zijn dan ook expres buiten het regenseizoen gegaan, ook niet onbelangrijk. Op de foto zien we mensen die zitten te vissen naar hun avondeten. De armoe is groot in Peru, een tweede-wereld land.

In Nederland staan er hertjes in het park, in Peru natuurlijk lama’s. Dit is de alpaca-lama, een variatie die vooral populair is bij restauranthouders. Ze zijn bijzonder smakelijk.

Hannie test of het waar is dat lama’s spugen. Dat doen ze. Precies op het goede moment maakt Hannie de foto. Het spugen is eigenlijk meer een soort sproeien, een mist van vochtdeeltjes. Hannie schrok zich een hoedje.

Het eten in de restaurants in Arequipa is van hoge kwaliteit. We eten vaak alpaca, steeds anders klaargemaakt (of andere delen van het beest). Hier geserveerd in jus, wat een uitzondering is.


Er werd gewaarschuwd niet te onbewaakt over straat te lopen, maar we voelen ons nergens onveilig. De Peruaanse dief is ook niet gewelddadig: hij pakt iets als je hem de mogelijkheid biedt, maar anders laat hij je met rust en wenst je nog een prettige dag.

Toeristische snuisterijen in een etalage. Allemaal handwerk.