Vakantie Nepal 2008

Lonely Planet zegt dat het eerste wat mensen doen wanneer zij terugkomen van een reis naar Nepal is... plannen maken voor de volgende reis naar Nepal.
Hannie en ik willen nog meer van de wereld zien, maar het is niet uitgesloten dat we ooit nog een teruggaan naar Nepal. De clichees zijn waar, bijvoorbeeld dat de mensen een gast als koning ontvangen terwijl ze zelf geen cent hebben. En dat alle religies ter wereld hier vredig naast elkaar leven.

Wij voelden ons de koning te rijk en genoten, niet alleen van de gastvrijheid, maar ook van de talloze ontmoetingen met mensen van over de hele wereld, van ons reisgezelschap gedurende de ABC-trek (wat het hoofdbestanddeel vormde van deze 3 weken), en natuurlijk vooral van het onbeschrijflijk mooi landschap.
Ik zal niet eens moeite doen het te beschrijven, dat zou mislukken. Er is maar 1 manier om het te ervaren: het met eigen ogen zien. De foto's op deze website zijn dan ook - sorry - een slechte afspiegeling van de werkelijkheid.

Wat ik wel zal doen, is een idee geven van hoe we deze 3 weken ervaren hebben. Behalve wat we zelf meemaakten, zal ik ook proberen juist de kenmerkende dingen te vertellen die een land speciaal maken, dingen die je na een dag vergeet omdat ze gewoon worden, zoals alles uiteindelijk gewoon wordt.
Uitzondering hierop vormt het verkeer in Nepal. Daar kun je als buitenlander nooit aan wennen, wat voor je eigen veiligheid maar beter is ook.

De reis begon in Kathmandu (2 dagen), daarna maakten we de Annupurna Base Camp trek (14 dagen), we mochten bijkomen in Pokhara (2 dagen), we bezochten Chitwan National Park (2 dagen) en keerden terug naar Kathmandu (2 dagen).

N E P A L = Never Ending Peace And Love

(Lutek, december 2008)