Tenerife







Het was niet de eerste keer dat we op Tenerife landden, maar er kwam geen stroom van herinneringen boven. Dat gaf ook niet, Tenerife was slechts een tussenstop. Een bus moest ons van vliegveld naar veerpont brengen, maar welke bus? We vinden er eentje die dicht in de buurt komt. Dat is goed genoeg want we hebben nog uren de tijd, en kunnen zo alvast wat oefenen met het lopen met bagage.
Op een plattegrondje wijs ik de buschauffeur aan waar we moeten zijn. Ik verwacht dat hij zal zeggen waar ongeveer de halte is. Dat zegt hij niet. Hij staart naar het kaartje alsof hij voor het eerst ziet hoe het eiland er van bovenaf uitziet en zoekt waar hij zelf woont. Ik help hem een beetje door zelf wat aan te wijzen. Stopt u hier in de buurt? Hij kijkt me aan, gebaart naar zijn donkere zonnebril en mompelt zoiets als: Je denkt toch niet dat ik hierdoor iets kan zien?
Stom van mij. Ik doe alsof ik ook wel een erg gekke vraag stelde en lach het weg. Hij wijst dan maar wat aan, ofwel hij circelt zijn wijsvinger over zowat een kwart van de plattegrond. Op de gok stappen we 20 minuten later uit.

We zitten in de zon, we zien La Gomera al liggen, we hebben inmiddels een kaartje voor de veerboot, en we houden met moeite een plaatselijke snack binnen. Heerlijk, het is vakantie.
Er zijn veel mensen die heerlijk vakantie hebben, sterker nog, er zijn veel mensen die hier overwinteren. We beoordelen de gemiddelde overwinteraar. Misschien gaan wij zelf ook overwinteren, over 50 jaar, maar dan toch zeker niet hier.






Ook op de terugweg hebben we nog een zee van tijd. Ik maak 's morgens de fout te denken dat we misschien geen sigarenboer meer zullen tegenkomen en sla vier sloffen sigaretten in van een merk dat niet het mijne is. Op Tenerife passeren we een mega-sigaretten-winkel die wel mijn merk verkoopt en nog wel tegen zeer gereduceerd tarief. Voor straf rook ik direct een pakje op van niet mijn merk. Dat zal me leren.
Hannie gaat nog even pootje baaien in zee. Ach, pootje baaien, schoenen uit, dat is weer zo lastig, ze loopt wel even tot waar het strand ophoudt. Als ze opkijkt voor de foto, rolt er net een grote golf haar kant op. Zo gaat ze ongewild toch nog pootje baaien.