Het Lopen







We hadden 3 maanden eerder in Nepal gelopen, variërend, flink variërend, van 1000 tot 4000 meter hoogte. La Gomera zou dus een eitje moeten zijn. Alleen was het nu zo dat de gemiddelde hoogteverschillen per dag twee maal zo groot waren en de afstanden twee maal zo lang. Bovendien hadden we geen drager voor onze rugtassen.
Het klinkt allemaal zo zwaar, en zo schrijf ik het express ook een beetje. In werkelijkheid hebben we enorm genoten van het lopen. De opbouw van de route sloot aan bij onze half-getrainde voeten, de eerste dag hadden we slechts 9 km af te leggen. De laatste dag 24. Had de route andersom gelopen moeten worden, hadden we na dag 1 afgehaakt. De eerste dag bestond ook voor een flink deel uit asfalt. Voor het gemak, vermoedden we. Het gemak van asfalt is theoretisch, want in de praktijk blijkt dat het lopen beter gaat als niet iedere stap hetzelfde is.
We hadden een grote en een kleine rugtas, die we afwisseld droegen. Na een paar dagen hadden we onze rugtassen-draai gevonden: Hannie nam 's morgens de grote rugtas, na verloop van tijd wisselden we en droeg ik die verder tot het eind. Het wendde heel snel.








Lopen in de regen is een aparte ervaring. Het is wel jammer dat je dan niet zo goed van het uitzicht kunt genieten, maar de regen is op zich niet erg hinderlijk, behalve wanneer die met wind gepaard gaat. Nee, het was lastig omdat de ondergrond erg glad en glibberig werd. En als je ergens niet wilt uitglijden dan is het wel op de bergen van La Gomera. Je kunt zomaar tientallen meters of meer naar beneden vallen, en alleen nog maar hopen dat je val gebroken wordt... door een cactus.

Het lekkerste bad is een bad na een lange dag wandelen. Je spieren worden verwend door het warme water. Je wilt het liefst nooit meer opstaan, wat goed uitkomt want dat kun je op dat moment ook helemaal niet meer.










Wil je La Gomera leren kennen, of althans, wil je de schoonheid in volle glorie ervaren, kun je dat eigenlijk alleen maar te voet doen. En al is de begroeiing niet de meest indrukwekkende die we ooit gezien hebben, er is niet één berg die te vergelijken is met de volgende. Iedere stap - en we hebben er een paar honderdduizend gezet - was de moeite waard.