La Casa Creativa was een niet-te-missen gelegenheid in Hermigua, zo verzekerde ons onze lieve gastvrouwe van Ibo Alfaro. Iedereen die hier te gast was, verwees ze ernaar. Niet in de laatste plaats omdat het de enige eetgelegenheid was die het dorpje telde. De eerste maal (dag 2) zaten we in de tapasbar. De tweede maal (dag 5) zagen we pas dat daarnaast nog een restaurant-gedeelte was. De tapasbar serveerde zeer eetbare dingen, hoewel na een dag aan de wandel natuurlijk alles wel goed eetbaar is. Op de bar stond een Guinness-tap. Dat lustte ik wel. De tap zag er wat vreemd uit en was ook nergens op aangesloten. Een blik Guinness werd uit de koelkast gevist, ingeschonken in een passend glas, waarna het glas op de tapbodem werd gezet (ik weet even geen beter woord). De "tap" bleek helemaal geen tap, maar een trilapparaat om de Guinness van de bekende zijdezachte schuimkraag te voorzien. Het smaakte in elk geval uitstekend.
Uit de luidsprekers klonk het beste van de jaren '80. Eerst vond ik het nog grappig dat op La Gomera ook een 80's revival in gang was gezet. Toen realiseerde ik me dat het net zo goed mogelijk was dat deze muziek hier pas voor het eerst in was.
De tapas waren eigenlijk wat opgewarmde halve maaltijden, toch genoten we. We genoten meer bij het tweede bezoek, de enige keer dat we deze week in een echt restaurant aten.
|
|
