Het Eten







La Casa Creativa was een niet-te-missen gelegenheid in Hermigua, zo verzekerde ons onze lieve gastvrouwe van Ibo Alfaro. Iedereen die hier te gast was, verwees ze ernaar. Niet in de laatste plaats omdat het de enige eetgelegenheid was die het dorpje telde. De eerste maal (dag 2) zaten we in de tapasbar. De tweede maal (dag 5) zagen we pas dat daarnaast nog een restaurant-gedeelte was. De tapasbar serveerde zeer eetbare dingen, hoewel na een dag aan de wandel natuurlijk alles wel goed eetbaar is. Op de bar stond een Guinness-tap. Dat lustte ik wel. De tap zag er wat vreemd uit en was ook nergens op aangesloten. Een blik Guinness werd uit de koelkast gevist, ingeschonken in een passend glas, waarna het glas op de tapbodem werd gezet (ik weet even geen beter woord). De "tap" bleek helemaal geen tap, maar een trilapparaat om de Guinness van de bekende zijdezachte schuimkraag te voorzien. Het smaakte in elk geval uitstekend.
Uit de luidsprekers klonk het beste van de jaren '80. Eerst vond ik het nog grappig dat op La Gomera ook een 80's revival in gang was gezet. Toen realiseerde ik me dat het net zo goed mogelijk was dat deze muziek hier pas voor het eerst in was.
De tapas waren eigenlijk wat opgewarmde halve maaltijden, toch genoten we. We genoten meer bij het tweede bezoek, de enige keer dat we deze week in een echt restaurant aten.


In Chipude at Hannie de lekkerste maaltijd van de week, een erwtensoep met maismeel. Eerst goed roeren en dan... smikkelen maar. De soep had daarna onze speciale interesse, maar nergens werd het niveau van Chipude meer gehaald. Vooral ook omdat men nergens anders deze soep serveerde.
Bij alle maaltijden verschenen bakjes mojo rojo en mojo verde op tafel, respectievelijk een peper- en kruidensaus.
Overal schonk men het populaire Dorada-bier, een soort grootste gemene deler. Niet echt drinkbaar, niet echt ondrinkbaar. Zeer zeker ondrinkbaar was de koffie. Daarvan hebben ze in Spanje echt geen kaas gegeten. Hannie heeft dan weer wel kaas gegeten, en vond dat goed te pruimen. Pruimen hebben we trouwens niet gezien.

Terug in San Sebastian vonden we tot onze verbazing nog een zaakje dat het predicaat 'restaurant' mocht dragen. We hebben echter geen idee meer wat we voorgeschoteld kregen, we waren veel te moe van de inspanning van die dag. Als we het opnieuw kunnen vinden, gaan we er zeker nog eens terug.